پنومونی coronavirus جدید در دسامبر سال 2019 در ووهان ظاهر شد و در طول جشنواره بهار در سال 2020 به کل کشور و حتی سایر کشورها با جنبش های گسترده در سطح وسیع گسترش خواهد یافت. با توسعه اوضاع همه گیر ، ما متوجه شده ایم که بسیاری از تجارت و تولید شرکتها با شرایطی روبرو شده اند که خریداران خارجی از پذیرش صادرات داخلی خودداری کرده و یا برای پرداخت صادرات بنگاه های داخلی پس از دریافت کالا از تأخیر در آمده اند.
با توجه به تجربه عملی ما ، مواردی که شرکتهای چینی ممکن است به آن توجه کنند به شرح زیر است:
سازمان تجارت جهانی و WHO و مقررات مربوط به آنها در مورد تجارت کالا و شیوع بیماری؛
اعلام WHO از تاثیر اپیدمی جدید تاج بر تجارت بین المللی فعلی؛
این که آیا اوضاع اپیدمی به منزله فورس است و آیا خریدار مربوطه می تواند قرارداد را بر اساس فورس فورس فسخ کند یا خیر.
بنگاههای صادراتی داخلی برای مقابله با خریداران خارجی چه اقدامات می توانند انجام دهند؟
1- مقررات مربوط WTO و WHO برای تجارت کالاها و شرایط اضطراری چیست؟
1.1 توافقنامه WTO در مورد استفاده از اقدامات بهداشتی و گیاهی (توافق نامه SPS)
در توافقنامه بسته WTO ، اعضا در مورد توافقنامه کاربرد اقدامات بهداشتی و فیتانسانی (توافقنامه SPS) به توافق رسیدند. به منظور جلوگیری از شیوع کنترل نشده ناشی از تجارت کالاها ، اعضای کشورهای وارد کننده مجاز به انجام اقدامات موقت و لازم هستند. . این توافق نامه برای تنظیم موارد اضطراری که ممکن است جان یا سلامتی انسان ممکن است در تجارت کالا ایجاد شود ، تنظیم شده است. کالاها به منظور هماهنگی و کنترل استفاده می شوند. هیچ یک از کشورهای وارد کننده نمی تواند اقدامات زیادی را بدون شواهد کافی انجام دهد ، یا به اهداف ضمنی حمایت از تجارت دست نیابد. اقدامات انجام شده باید "ضروری" ، "معقول" ، "آشکار" و "محدود" باشد. توافقنامه SPS اجازه می دهد تا کلیه اقدامات لازم برای محافظت از زندگی یا سلامتی انسان ، حیوان و گیاهان انجام شود. اعضای WTO را راهنمایی می کند تا تدوین ، اتخاذ و اجرای اقدامات بهداشتی و درمانی را برای به حداقل رساندن تأثیر این اقدامات بر تجارت راهنمایی کنند. قوانین و رشته ها چارچوبی چند جانبه را برای راهنمایی در تدوین ، اتخاذ و اجرای اقدامات بهداشتی و درمانی به منظور به حداقل رساندن تأثیر منفی آنها در تجارت ایجاد می کند.
مقررات بین المللی بهداشت جهانی سازمان بهداشت جهانی (WHO) (2005)
SARS یا سندرم حاد تنفسی حاد (SARS) ، که در سال 2003 در چین رخ داد ، اولین اورژانس بهداشت جهانی در قرن بیست و یکم است. امنیت بهداشت عمومی دیگر برای یک کشور یا منطقه اهمیتی ندارد و به مشکلی مبدل شده که نیاز به همکاری جهانی دارد. به منظور مواجهه مجدد با حوادث مشابه ، کشورها می توانند به طور مؤثر پیشگیری و واکنش نشان دهند ، مجمع جهانی بهداشت در سال 2005 آیین نامه های قدیمی را به آیین نامه بین المللی بهداشت (2005) بازنگری کرد.
آیین نامه (2005) یک توافق نامه حقوقی بین المللی است که برای 196 کشور در سراسر جهان ، از جمله تمام کشورهای عضو WHO اعمال می شود. دولتهای عضو می خواهند كه توانایی های اصلی اورژانس خود را توسعه داده ، تقویت و حفظ كنند تا به سرعت و به طور مؤثر در موارد اضطراری بهداشت عمومی با نگرانی بین المللی پاسخ دهند. در مقایسه با WTO ، موضوعاتی که WHO نگران آن است مربوط به بیماری ، بهداشت ، بهداشت و معیارهای بیولوژیکی است و به کالا (تجارت کالا) مربوط نمی شود.
1.3 رابطه بین مقررات WTO و WHO
WHO به طور مستقیم قوانین تجارت بین المللی را در سیستم WTO تنظیم نمی کند. قوانین تجارت بین المللی عمدتا براساس توافق نامه SPS است که مقرر دارد اعضا می توانند استانداردهای بالاتری را نسبت به استانداردهای بین المللی ، دستورالعملها یا توصیه های موجود در آن اعمال یا حفظ کنند و سطح حفاظت بالاتری برای اقدامات قرنطینه حیوانات و گیاهان فراهم کنند. مبنای علمی وجود دارد. البته ، در چارچوب WTO ، اجرای اقدامات بهداشتی و درمانی نباید به صورت دیفرانسیل رفتار دلخواه یا غیر منطقی باشد و یا محدودیتهای مبدل در تجارت بین المللی را به وجود آورد. در عین حال ، به پایه علمی لازم است.
1.4 تأثیر اضطراری بین المللی بهداشت عمومی (PHEIC)
اقدامات پیشنهادی WHO مشروط و محدود است ، یعنی برای جلوگیری و کنترل حرکت مردم و گردش کالا و مشخص کردن اینکه چه شرایطی ، تحت چه شرایطی و اقدامات پیشگیرانه ای انجام شود. اقدامات محدود کننده نمی توانند به طور خودسرانه و بدون پایه اعمال شوند. مطابق ماده 18 آیین نامه بین المللی بهداشت (2005) ، توصیه های صادر شده توسط PHEIC به طور جداگانه با مردم و کالاها رفتار می کند.
پیشنهادات مربوط به پرسنل عبارتند از: مرور تاریخ سفر در مناطق آسیب دیده ، اجرای قرنطینه یا سایر اقدامات بهداشتی در مورد عفونت های مشکوک ، ردیابی عفونت های مشکوک و جدا سازی و درمان افراد تشخیص داده شده.
توصیه های مربوط به "چمدان ، محموله ، ظروف ، وسایل نقلیه ، مقالات و بسته ها" شامل: بررسی مانیفست ها و مسیرهای ناوبری ، بررسی شواهدی از آلودگی یا اقدامات آلودگی انجام شده در زمان عزیمت یا ترانزیت ، در صورت استفاده از کلیه موارد یا عملیات موجود در صورت استفاده از روشها ناموفق باشد ، چمدان آلوده یا آلوده یا مشکوک ، کالاها ، ظروف ، وسایل نقلیه ، کالاها یا بسته ها تحت نظارت پلمپ و از بین بروند و اقداماتی مانند عدم خروج یا ورود مجاز خواهد بود.
2. توصیه های خاص PHEIC و تأثیر آنها بر تجارت بین المللی فعلی
1 در 31 ژانویه سال 2020 ، سازمان بهداشت جهانی یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کرد تا اعلام کند که بیماری همه گیر پنومونی تاج جدید چین یک بیماری اضطراری بهداشت عمومی PHEIC از نگرانی های بین المللی است. مدیرکل WHO همچنین اعلام کرد محدودیت سفر و تجارت در چین توصیه نمی شود.
2.1 اعتبار مدت بیانیه PHEIC صادر شده توسط WHO
سازمان بهداشت جهانی پیشنهاد می کند كه PHEIC پیشگیری یا كاهش انتقال مرزی بیماری ها در هنگام مواجهه با خطرات بهداشت عمومی ، بدون ایجاد تداخل غیر ضروری در تجارت بین المللی و ترافیك و ایجاد خسارات اقتصادی به كشورها و مناطق مربوطه باشد. با توجه به توصیه های موقت صادر شده برای این نوع جدید شیوع کورو ویروس در سال 2019 ، مدیرکل تصمیم می گیرد تا جلسه کمیته اضطراری را سه ماه بعد (یا زودتر) بنا به شرایط مناسب ترتیب دهد.
2.2 تأثیر بیانیه WHO PHEIC در تجارت بین المللی فعلی
(1) امتناع از پذیرش کالاهای چینی قوانین WTO و WHO را نقض می کند؟
با توجه به توصیه های موقت موجود که توسط سازمان بهداشت جهانی برای همه گیری جدید تاج صادر شده است ، می فهمیم که هیچ کشوری نمی تواند با اقدامات غیر منطقی ، بی اساس و دلخواه ، کالاهای چینی را محدود یا بسته کند. توافق نامه SPS دارای یک سری استاندارد ها و قوانینی است که اقدامات اعضای سازمان تجارت جهانی را در مورد تجارت کالا محدود می کند ، یعنی آنها نمی توانند اقدامات محدودکننده واردات را بر اساس استانداردهای غیر منطقی یا به هر دلیلی انجام دهند ، که به طور ضمنی مانع تجارت عادی می شود. اگرچه آنچه که WHO می خواهد حل کند وضعیت ناگهانی اپیدمی ، احتمال انتشار میکروب ها و چگونگی جلوگیری و کنترل مؤثر آنهاست ، اما این نکته با SPS متفاوت است. با این حال ، پیشگیری و کنترل بیماری همه گیر نمی تواند "در جریان تجارت کالاها" دخالت کند. همچنین اقدامات لازم برای مقابله با این بیماری همه گیر ، بسته نشدن یا رد کالاها انجام نمی شود.
بنابراین ، اگر یک کشور به طور خودسرانه قانونی را برای رد کلیه کالاهای چینی وضع کند ، با قوانین WHO و توصیه های طرفداری مخالف است - این یک پاسخ منطقی نیست ، بلکه یک رد بسته از واردات است.
(2) اگر کشور وارد کننده قوانین یا سیاستی نداشته باشد ، آیا می توان قوانین WTO و WHO را مستقیماً اعمال کرد؟
در چارچوب WTO ، توافق نامه SPS اجازه می دهد اقداماتي را براي محافظت از زندگي و سلامت انسانها ، حيوانات و گياهان انجام دهد. ماده 2.1 این توافق نامه تصریح می کند که اعضا حق دارند اقدامات بهداشتی و درمانی را برای محافظت از زندگی یا سلامتی انسان ، حیوانات یا گیاهان لازم انجام دهند ، مادام که این اقدامات با مفاد این توافق مغایر نباشد. در ماده 2.2 موافقت نامه SPS ، اعضا باید اطمینان حاصل كنند كه هرگونه اقدامات بهداشتی و درمانی باید براساس اصول علمی باشد. اقدامات انجام شده توسط هر کشور "نباید به صورت رفتار دیفرانسیل دلخواه یا غیر منطقی باشد یا محدودیت های مبدل در تجارت بین المللی را تشکیل دهد."
براساس توافقنامه SPS ، كشورهاي واردكننده مي توانند اقدامات لازم را براي حراست از سلامتي انسان ، حيوانات و حيوانات و حيوانات انجام دهند اما اقدامات صورت گرفته بايد با توافق نامه SPS و براساس اصول علمي هماهنگ باشد و نبايد با مفاد آن مغايرت داشته باشد. توافق نامه SPS.
(3) قابلیت ردیابی و محدودیت زمانی قوانین مربوط
مدیرکل تصمیم خواهد گرفت که برای توصیه های موقت صادر شده در این نوع جدید شیوع کروناویروس در سال 2019 مجدداً جلسه کمیته اضطراری را سه ماه بعد (یا زودتر) تشکیل دهد.
3. آیا اپیدمی به عنوان فورس نیرو تشکیل می شود و آیا خریدار مربوطه می تواند قرارداد را بر اساس فورس فورس فسخ کند؟
فورس ماژور عموماً شامل پدیده های طبیعی ناشی از دلایل طبیعی (مانند آتش سوزی ، خشکسالی ، زلزله ، فاجعه بادی ، برف سنگین ، لغزش زمین و ...) و پدیده های اجتماعی ناشی از دلایل اجتماعی مانند جنگ ، آشفتگی ، مداخله دولت ، اعتصاب ، تحریم ها است. ، شرایط بازار و غیره.
به عنوان 31 استان ، مناطق خودمختار و شهرداری ها در سرزمین اصلی چین یک واکنش اضطراری بهداشت عمومی در سطح اول در مورد همه گیری را آغاز کرده اند و CCPIT اعلام کرده است که می تواند بزرگترین نیرو شرکتهای ذیربط را در ارتباط با این بیماری همه گیر کند. با توجه به اصول کلی حقوق مدنی و قانون قراردادها ، مقررات ، همراه با فقه مربوطه صادر شده توسط دادگاههای ما در دوره SARS ، ما معتقدیم که وضعیت اپیدمی کنونی می تواند به عنوان یک وضعیت عینی در نظر گرفته شود که "غیرقابل پیش بینی ، غیرقابل اجتناب و غیر قابل عبور است. "و ممکن است بزرگترین نیرو محسوب شود. با این وجود ، این که آیا می توان از آن استفاده کرد یا خیر ، باید به صورت موردی قضاوت شود.
3.1 تأثیرات قانونی فورس
(1) تولید حق اصلاح قرارداد و حق فسخ
اگر قرارداد majeure فورس به طور عادی انجام نشود ، طرفین می توانند قرارداد را از طریق اجماع تغییر دهند. در صورت عدم موفقیت مذاکره ، محتوای قرارداد با توجه به عادات معامله قابل تعیین است. اگر مشکل حل نشود ، می تواند از طریق دادخواست یا داوری برطرف شود. دادگاه یا موسسه داوری به طور کلی موقعیت های زیر را برای تصمیم گیری یا تصمیم گیری متمایز می کند:
الف) اگر عملکرد موقتاً در دسترس نباشد ، طرفین می توانند عملکرد را به تعویق بیندازند.
ب) در صورت عدم امکان انجام بخشی از قرارداد ، طرف می تواند پس از تغییر قرارداد ، به اجرای قرارداد ادامه دهد.
ج) در صورت عدم دستیابی به هدف پیمانکاری به دلیل بروز نیرو (مانند تخریب موضوع) یا اگر تأخیر یا اجرای جزئی قرارداد ناشی از فورس فورس بر تحقق هدف قرارداد تأثیر بگذارد ، طرفین فسخ می کنند. در صورت درخواست فسخ قرارداد
(2) تأثیر نیرو
مطابق ماده 117 قانون قرارداد ، "اگر قرارداد به دلیل فورس فورس انجام نشود ، مسئولیت با توجه به تأثیرات فورس فورس جزء یا كاملاً مستثنی است ، مگر آنكه در قانون مقرر باشد.
طبق قانون چین ، فورس فورس نمی تواند معاف شود. البته عوامل زیر را باید در نظر گرفت:
الف) در صورت انجام عملکرد عادی قرارداد باید یک رخداد فورس فورس رخ دهد.
اگر majeure force پس از تأخیر در عملکرد طرف رخ دهد و باعث از دست رفتن طرف مقابل شود ، نه تنها نمی توان از مسئولیت معاف شد ، بلکه طرف باید مسئولیت كامل را به عهده بگیرد.
ب) مسئولیت فقط در محدوده ماورای نیرو معاف است.
معافیت از نظر نیرو باید تنها دلیل خسارت ناشی از فورس فورس باشد. در صورتی که طرف نسبت به وقوع خسارت مقصر باشد ، یا اگر خسارت به دلیل تقصیر طرف پس از وقوع فورس فورس بزرگ شده باشد ، میزان ماجراء فورس فورس باید با مسئولیت طرف در قبال خسارت اندازه گرفته شود ، تخصیص مسئولیت به روحیه "علت متناسب با مسئولیت است".
ج) اینکه آیا طرف متاثر از فورس فورس وظیفه خود را در جهت اطلاع رسانی سریع انجام داده و اثبات بزرگی را ارائه داده است.
پس از وقوع فورس ماوراء ، یکسری تعهدات همراه خواهد بود. اولین مورد ، تعهد ابلاغیه است ، یعنی وقتی که قرارداد به دلیل فورس فورس انجام نپذیرد ، باید طرف مقابل به موقع اطلاع داده شود تا ضررهایی را که ممکن است برای طرف مقابل وارد کند ، کاهش دهد. ارائه گواهی صادر شده توسط سازمان مربوطه در مهلت زمانی. مرجع صادر کننده می تواند شامل آژانس دولتی یا دفتر اسناد رسمی باشد.
د) اینکه آیا طرفین وظیفه خود را برای اتخاذ تدابیر به موقع برای جلوگیری از خسارت از گسترش انجام داده اند یا خیر
اگر طرفین تأثیر گسترده ای در بروز خسارت داشته باشند ، نمی توانند کاملاً از نیرو اعلان شوند.
ما می فهمیم که سیستمهای حقوقی قوای فورس در کشورهای مختلف متفاوت هستند. به عنوان مثال ، سیستم ماورای نیرو در آلمان شبیه به سیستم فورس فورس در چین است ، در حالی که قانون عرف دارای همان مقررات مربوط به قانون فورس فورس در حقوق مدنی نیست. این اصول عبارتند از: "قوانین غیرممکن عملکرد" ، "قوانین تجاری غیرممکن تجاری" و "قوانین عدم موفقیت قرارداد". بنابراین ، این که آیا خریداران خارجی می توانند ادعای majeure یا سیستمهای حقوقی مشابه را به عنوان مبنای ادعای فسخ قرارداد به دلیل تأثیر اپیدمی تاج جدید ، در رابطه با قراردادهای تجاری خاص و قوانین قابل اجرا تعیین کنند.
4- شرکتهای صادراتی داخلی برای مقابله با خریداران خارجی چه اقداماتی می توانند انجام دهند؟
از آنجا که اوضاع اپیدمی در کل کشور گسترش یافته است ، اجرای اقدامات کنترل همه گیر بیماری همه گیر باعث ناراحتی زیادی در تولید و بهره برداری از شرکتهای داخلی خواهد شد و ممکن است عملکرد شرکتهای داخلی به عنوان فروشنده تحت قراردادهای تجاری مربوطه را تحت تأثیر قرار دهد.
فروشندگان داخلی می توانند برای جلوگیری از خطرات مرتبط اقدامات زیر را انجام دهند:
(1) الزامات مقررات ، سیستمها و اقدامات كنترل اپیدمی داخلی ، مرتب سازی بر تواناییهای تولید و بهره برداری خود شركت و تأیید میزان همکاری بین بنگاههای تعاونی بالادست و پایین دست ، و ترتیب برنامه های تولید مطابق توافق نامه های خاص كسب و كار قراردادهایی که امضا شده اند آیا می توان آن را طبق برنامه ریزی انجام داد و آیا خطر پیش فرض وجود دارد یا خیر.
(2) از قوانین محدودیت واردات در کشورهای صادرکننده ذیربط در پاسخ به اوضاع اپیدمیک آگاهی داشته و ارسال کالا به کشورها و مناطقی را که قبلاً به اندازه کافی برای تأثیرگذاری بر کالاهای صادراتی معرفی کرده اند متوقف کنید.
(3) در صورتی که یک شرکت داخلی به دلیل عدم تامین مواد اولیه ، ظرفیت تولید ناکافی ، محدودیت در شرایط حمل و نقل یا به دلیل محدودیت واردات توسط کشور صادرکننده در پاسخ به بیماری همه گیر ، نمی تواند به اجرای قرارداد تجاری ادامه دهد. اگر خریدار نتواند به ادامه قرارداد ادامه دهد ، به خریدار اطلاع دهید و اسناد و مدارک دولتی مربوطه را پیوست کنید (اخطار تمدید تعطیلات جشنواره بهار و اثبات بزرگنمایی ، و غیره) یا سایر اسناد پشتیبانی؛
(4) بندهای قرارداد تجارت را درمورد majeure force ، تغییرات در شرایط و اهداف ناموفق در تجارت ، مرتب کنید و راه حل های مذاکره را با خریدار در رابطه با قرارداد قرارداد تجاری مذاکره کنید. هنگامی که خریدار پیشنهاد می کند مبلغ پرداختی امکان پذیر نباشد یا کالا به دلیل وضعیت اپیدمی رد شود ، مطابق توافق نامه قرارداد تجاری ، حق مطالبه از خریدار را دارد.
(5) اگر خریدار ادعا کند فاقد قرارداد تجارت است ، ممکن است خریدار ملزم به ارائه مدارکی برای تأیید ادعای خود باشد ، از جمله:
الف) دستور یا اسناد اداری صادر شده توسط كشور خریدار كه پذیرش كالاهای مبدا چین را ممنوع می كند.
ب) تأمین کننده پایین دست خریدار به روشنی اظهار داشته است که وی از پذیرش کالاهای منشاء چین امتناع می ورزد ، یا مصرف کننده در کشور خریدار تمایل به امتناع از خرید کالاهای مبدا در چین دارد. ادامه خریدار کالاهای درگیر در این پرونده باعث از دست رفتن سود فروش خواهد شد.
ج) اگر خریدار ادعا کند ویروس اپیدمی در کالاهایی که توسط شرکت صادرات وجود دارد وجود دارد و ممکن است باعث آلوده شدن خریدار و مشتری خریدار شود ، خریدار باید گزارش شناسایی تهیه شده توسط یک موسسه پزشکی معتبر را تهیه کند.
(6) برقراری ارتباط خوب با خریدار ، و مذاکره درباره یک برنامه همکاری که منجر به ارتقاء همکاری های طولانی مدت و تحقق منافع تجاری در کنار هم باشد.
علاوه بر پیشنهادات پاسخ فوق الذکر ، اهداف خرید را که هنوز بطور رسمی پیمان تجاری را امضا نکرده اید با دقت در نظر بگیرید و در تلاش برای دستیابی به شرایط قراردادی باشید که بتواند تأثیر منفی اقدامات پیشگیری و کنترل همه گیر بیماری اپیدمی را در عملکرد قرارداد در طی مذاکرات کاهش دهد.
